You are viewing estevoaei

il dolce far niente

Jun. 25th, 2008

04:10 pm - "Fortunato de Trasmundi", Darío Xohán Cabana (1990)

Fortunato é un habitante do país fantástico de Trasmundi. Formado polas Sete Parroquias, sitúase ó leste da provincia de Lugo, e está habitado por uns seres de mediana estatura (en relación cos humanos), de orellas afiadas. O país está oculto polos feitizos dos seus habitantes.

Desde hai sete anos vense celebrando un campionato de fútbol entre equipos das sete parroquias, quedando sempre gañador o equipo de Cuspedriños de Baixo (formado por mulleres) e subcampión o equipo de Cuspedriños de Riba (formado por homes). Fortunato, capitán e porteiro do equipo subcampión, decide saír a Fóra, o mundo exterior, e fichar a conxéneres seus de toda Galiza para gañar o campionato. Fortunato é o fillo do rei de Trasmundi (elexido democraticamente), e en parte, quere gañar o campionato porque lle gusta Hermelinda, a capitana do equipo rival, pero non quere declararlle o seu amor mentras siga derrotado deportivamente.

Acompañado de Crisóstomo Bocadouro, pasan por Lugo, Compostela, Vigo, Tui, Monção, Allariz e Ourense. Alí coñecen a personaxes reais e de ficción (como Ramón Lamote). Coñecen o mundo humano (montando en autobús e participando nunha manifestación o primeiro de maio), mantendo a súa identidade real oculta.

Finalmente, malia regresar con varias fichaxes, leva unha gran sorpresa cando lle din que o campionato de fútbol queda suspendido, e que en diante se celebrará un campionato de billarda.

Ten certas similitudes co Hobbit de J.R.R. Tolkien. Os protagonistas son seres medianos de orellas afiadas, cunha economía agrícola e gandeira de subsistencia, lonxe da técnica industrial, que gustan do bo comer e bo beber. O protagonista fai unha viaxe de ida e volta, onde vai coñecendo mundo.

Porén, nesta obra o autor aproveita para falar da historia e socioloxía de Galiza. Desde a chegada de Almanzor a Compostela, a evolución da lingua galega, ou a pesca nas illas Malvinas, faise unha revisión da situación dos galegos, cunha crítica chea de retranca.

Jun. 6th, 2008

Jun. 4th, 2008

Jun. 3rd, 2008

Jun. 1st, 2008

May. 31st, 2008

02:33 pm - Ultranoite de John Balan


“Bienvenido seas, Bienvenido no pudo venir”.
Gran homenaxe ó gran comedor de fanecas, por parte de Miguel de Lira, Manuel Cortés, Patricia de Lorenzo, Xron, Víctor Mosqueira, Mónica García, Pepa Yáñez, Iria Pinheiro, Os da Ría, Xacobe Martínez, Max Gómez, Marcelino Galán, Pablo Castaño, e Combo Roxo.

unhá ácida crítica da sociedade, moi actual (Chiki chiki, Risto Meijide, Yolanda Castaño, mesmo ó seu amigo Wladimir Dragosán). Cancións, atracos, letura dramatizada das súas obras completas, e por suposto, unha porta. Todo foi moi divertido, e sempre desde desde o maior aprezo, resultando unha homenaxe moi sentimental.

Gran papel de Víctor Mosqueira, disfrazado del e tocando "Angelitos negros" na porta. Aparte dese tema e dun pasodoble cantado por unha rapaza, non houbo máis homenaxes ó multiinstrumentismo oral, pero hai que recoñecer que é unha faceta moi complicada.

May. 27th, 2008

02:37 am - "O crime da rúa da Moeda Vella", Román Raña (1989)


Leopoldo é un violinista de 22 anos que vive en Compostela coa súa irmá de 17. Son orfos de pai, e a súa nai vive en Suíza.

Tras un concerto coñece a Sergei Nuridin, un mestre soviético do violín, que lle cede o seu Stradivarius durante uns días. Pero, tras levar o instrumento a un exame do conservatorio, róubanllo, e debe recuperalo sen que Sergei se decate.

Malia que contacta cun rapaz que coñece todo canto movemento ilegal existe na cidade, é o mozo da rapaza que llo roubou (ámbolos dous son heroinómanos) o que contacta con el para devolverllo tras un pago de 20.000 pesetas.

Pero tras varios contratempos, vai descobrendo datos dos seus pais. El e a súa irmá son ingresados no hospital, pero Leopoldo só busca vingarse dos que os danaron, sen preocuparse xa polos violíns e polo seu futuro.

Leopoldo é un antiheroe. Non busca problemas, non quere usar a violencia, pero mercede á súa intelixencia, consegue recursos para ir solventando as contrariedades, ata que se ve superado e decide que, xa que o mundo é máis forte cá el, non vai loitar máis.

May. 21st, 2008

09:25 pm - "O bosque de Levas", Alfonso Álvarez Cáccamo (2002)


Conta a historia de Marcelo de Salas Gutiérrez de la Cruz, un madrileño, de profesor impresor, asasinado no garrote vil en 1832, ó ser considerado afrancesado e liberal, contrario ás ideas absolutistas e partidarias do rei Fernando VII.

Marcelo, ó morrer no garrote e non fusilado, como correspondería polos seus delictos, converteuse nun espectro. Conserva o corpo e a alma, pero consérvase nas tenebras.

A trama ten lugar entre 1996 e o entroido de 1997. Marcelo xa levaba tempo instalado na casa do narrador, Alberte, que vive coa súa muller e tres fillos adolescentes. Ata que decide mostrarse para solicitarlle axuda.

Tras moitos diálogos, algunha excursión e algunha discusión, Marcelo, que sente devoción por moitos dos inventos do século XX, pero especialmente polo automóbil, ten un accidente co Citroën de Alberte, tralo que pasa unha época sen aparecer. Tras escoitar o himno de Riego aparece de novo, e Alberte decídese a axudalo definitivamente. Cun compañeiro de traballo, organiza un xuízo no que se acusa a Marcelo de liberal e traidor á Patria, sendo condenado a ser fusilado.

A trama desenvólvese en gran parte na casa de Alberte (posiblemente un alter ego do escritor), en Panxón, con visitas ó Baixo Miño, a Tui e mesmo a Portugal.

Narrado en primeira persoa, describe sobre todo os sentimentos e reaccións de Alberte, pero tamén fala das sensacións de Lucía, a súa muller, e dos seus fillos. Ten moito diálogo con Marcelo, e mesmo unha forte discusión sobor do sentimento centralista dos madrileños.

Pode considerarse unha traxicomedia, pois ten moitos aspectos divertidos, e aínda que acaba cunha morte, acaba ben, pois cúmprese o desexo de Marcelo, se ben a Alberte lle pesará moito a desaparición do seu amigo.

Navigate: (Previous 10 Entries)